بهترین هوش مصنوعی برای سفر داخل ایران چتباتی است که پیشنویس برنامه را بنویسد و بگوید کجا مطمئن نیست؛ جاده را از بلد یا نشان و ۱۴۱ بپرس، تعطیلی را از تقویم رسمی، و جای خواب را از دستیاری که به اقامتگاههای واقعی وصل است. چتباتت را اول با یک سؤال بسنج: «۳ آذر ۱۴۰۵ تعطیل است؟» آن روز سهشنبهای معمولی است، و اگر گفت تعطیل است، تقویم پارسال را حفظ کرده.
بهترین هوش مصنوعی برای سفر داخلی را چطور پیدا کنیم؟
دو سؤالی را که جوابش را میدانی، از هر ابزاری بپرس که از ایران راحت بازش میکنی، چه چتجیپیتی باشد چه یک چتبات ایرانی. اولی همان ۳ آذر است. دومی جاده است: «آزادراه تهران–شمال تا چالوس یکسره باز است؟» جواب درست، دستکم در پاییز ۱۴۰۵، «نه» است، چون تکهٔ پل زنگوله تا مرزنآباد هنوز باز نشده. «مطمئن نیستم، از منبع رسمی ببین» هم قبول است.
اگر چند ابزار در دسترست است، برای پیشنویس همانی را نگه دار که «نه» یا «مطمئن نیستم» گفت. تاریخ و جاده را اما از هیچکدام نگیر، حتی از همان برنده. من بیشتر از این دنبال «بهترین» نمیگردم و وقتم را روی پرامپت میگذارم.
جدولهای مقایسه را هم با احتیاط بخوان. اگر جایی جلوی اسم ابزاری نوشته بودند از ایران پشتیبانی میکند، ممکن است فقط یعنی دربارهٔ ایران اطلاعات دارد، نه اینکه از ایران سرویس میدهد. وضع دسترسی به این ابزارها از ایران را در نوشتهای دربارهٔ کاربرد هوش مصنوعی در گردشگری گفتهام. متن برنامهٔ نهایی را هم در یادداشت گوشی نگه دار تا وسط جاده دستت به چت بند نباشد.
از اینجا به بعد، مثالم دو روز کاشان است برای خانوادهای چهارنفره با دو بچه.
جای خواب کاشان را پیش از برنامه ببند
اول جای خواب را ببند، بعد برنامه را؛ برنامهٔ هر روز از دمِ همان در شروع میشود. در اقامتگاههای کاشان که پایینتر میبینی، ۱۲ مهر شبِ چهار نفر با حساب نفر اضافه حدود ۱.۴ تا ۲.۶ میلیون تومان درمیآمد. با دو بچه من خانه یا سوئیت را به دو اتاق جدا ترجیح میدهم. این تکه کار چتبات عمومی نیست: به اتاقهای قابل رزرو ایران وصل نیست و هر قیمتی بگوید از حافظه است یا از صفحهای که شاید ماهها پیش نوشته شده. پرامپت اول، مخصوص جای خواب، همانی است که عیناً به دستیار هوشمند بریم دادیم:
برای پنجشنبه و جمعه یه سوئیت یا خونهٔ تمیز تو کاشان برای ۴ نفر میخوام، شبی تا ۳ میلیون
دستیار بریم سهم جای خوابِ سفر را برمیدارد: جا را از میان اقامتگاههای خود بریم پیدا میکند، صفحهٔ اتاقها خلاصهٔ نظر مهمانها را هم دارد که مقایسه را کوتاه میکند، و رزرو را همانجا تمام میکنی، با قیمتی که از همان صفحه میآید. در جواب همین جمله، «تمیز» را امتیاز دستکم ۴.۵ خواند و «پنجشنبه و جمعه» را دو شب حساب کرد، یعنی ورود پنجشنبه ۱۶ و خروج شنبه ۱۸ مهر. اگر مثل خانوادهٔ پرامپت بعدی جمعه عصر برمیگردی، شب دوم را بیخود پول میدهی: خروج را جمعه بزن و از میزبان بپرس میشود اتاق را دیرتر تحویل داد یا نه. جملهٔ مبهمترِ «یه اقامتگاه خوب برای آخر هفته میخوام» هیچ کارتی نگرفت؛ دستیار اول پرسید کجا.
پیش از اینکه قیمت این اقامتگاههای کاشان را کنار هم بگذاری، صفحهٔ هرکدام را باز کن و ببین قیمت پایه برای چند نفر است.
نمونهٔ نتیجهٔ جستوجوی محاورهای
بریمآن روز قیمت پایهٔ سهتایشان برای دو یا سه نفر بود و هر نفر اضافه شبی ۲۵۰ تا ۳۰۰ هزار تومان رویش میآمد. یعنی اتاقی که قیمتش برای دو نفر است، برای خانوادهٔ چهارنفره هر شب ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان گرانتر درمیآید. با همین حساب، کارتی که ارزانتر به نظر میآمد از یکی از گرانترها گرانتر شد.
امتیاز هم همهٔ ماجرا نیست. یکی از اقامتگاههایی که دستیار فرستاده بود امتیازی نزدیک ۵ داشت، ولی نظرهای نوشتهشدهاش چیز دیگری میگفتند: میزبانی که خبری از او نشد، کلیدی که تحویل داده نشد، رختخوابی که نبود، زیرزمینی با نظافت ضعیف و آسانسوری که فقط در آگهی بود. آن را از کارتهای بالا کنار گذاشتیم.
سمت شهر را با برنامهات جور کن. سمت باغ فین به آزادراه نزدیک است و برگشتِ جمعهعصر را راحتتر میکند، ولی خانههای تاریخی از آنجا حدود ۱۰ کیلومتر دورند، ربع ساعتی با ماشین. اگر بیشتر وقتت در خانههای تاریخی و بازار میگذرد، نزدیک مرکز بمان. در کارتهای بالا یک خانه همین سمت فین است و یکی در مرکز شهر. از یکی از آپارتمانها تا خانههای تاریخی و باغ فین هرکدام حدود ۱۰ دقیقه با ماشین راه است، و آپارتمان دیگر پلههای زیادی دارد که با بچهٔ کوچک کم دردسری نیست.
۱۲ مهر، چهار روز مانده به آن پنجشنبه، دستیار هنوز از بین ۱۸ اقامتگاه کاشان که با همین شرطها جور بودند پیشنهاد میداد. من همان روزی که تاریخ قطعی شد جا را میبندم. اقامتگاههای چهارنفرهٔ کاشان را با تاریخ سفرت بگرد و قیمت را برای همهٔ جمعتان حساب کن.
پرامپت آمادهٔ کپی برای دو روز کاشان با بچهها
جای خواب که قطعی شد، پرامپت دوم را به چتبات عمومی بده. در برنامهریزی سفر با هوش مصنوعی، هرچه را خودت میدانی در پرامپت بنویس تا جایی برای حدس زدن نماند. این را کپی کن و تاریخ و سن بچهها و ساعتها را با سفر خودت عوض کن:
برای پنجشنبه ۷ و جمعه ۸ آبان ۱۴۰۵ یک برنامهٔ دوروزه در کاشان بچین. دو بزرگسال و دو بچهٔ ۶ و ۱۰ سالهایم. پنجشنبه ساعت ۷ صبح با ماشین از تهران راه میافتیم و حدود ۱۰ میرسیم. جای خوابمان سمت باغ فین است، نزدیک آزادراه؛ پنجشنبه را همانجا تمام کن. جمعه ظهر اتاق را تحویل میدهیم و ساعت ۶ عصر سمت تهران راه میافتیم. شرطها: روزی حداکثر دو برنامهٔ اصلی، ظهر یک ساعت استراحت، و غیر از راه تهران روزی بیشتر از یک ساعت توی ماشین نباشیم. اگر وقت شد، بازار. قیمت ننویس؛ فقط بگو کدام جاها بلیت دارند. فاصلهها را تقریبی بنویس و کنار هر ساعت بازدیدی که مطمئن نیستی علامت سؤال بگذار.
پشت چند خطش حسابی هست. تاریخ را با روز هفته آوردم، نه «آخر هفته»، چون آخر هفتهٔ هر کس از روزی شروع میشود که خودش تعطیل است. ساعت رسیدن را هم خودم دادم؛ از تهران تا کاشان حدود ۲۴۷ کیلومتر و نزدیک سه ساعت راه است و نمیخواهم روز اول با حدس چتبات شروع شود. «روزی دو برنامهٔ اصلی» قانون همیشگیام در سفر با بچههاست که در راهنمای کامل برنامهریزی سفر توضیحش دادهام. قیمت را عمداً نخواستم، چون تومانِ چتبات حافظه است، نه قیمت. سهم غذا و بلیت را خودم از بودجه جدا میکنم؛ روشش را در بودجهبندی سفر نوشتهام.
جواب خوب را از دو چیز میشناسی. ابیانه را نمیآورد، یا اگر آورد میگوید از شرط یک ساعتت بیرون است: از خانههای تاریخی کاشان حدود ۷۶ کیلومتر راه است، هر طرف نزدیک یک ساعت و بیست دقیقه. کنار ساعت باغ فین هم علامت سؤال میگذارد، چون منبعها هم سرش یکی نیستند: یک راهنما ساعت پاییزش را ۹ تا ۱۷ نوشته و میراث فرهنگی استان آذر ۱۴۰۳ اعلام کرد برای بازدید شبانه تا ساعت ۲۰ باز میماند.
پرامپت سوم را زیر همان جواب بفرست تا خودش بگوید شب قبل از حرکت چه چیزهایی را باید چک کنی:
حالا جدا بنویس: چه چیزهایی را خودت فرض کردی که من نگفته بودم؟ کدام ساعتها، فاصلهها و تعطیلیها را از حافظه نوشتی و ممکن است عوض شده باشد؟ کنار هرکدام بنویس از کجا چکش کنم.
جاده، ساعت بازدید و تعطیلی را کجا چک کنیم؟
جایی که همان روز بهروز میشود. برای جاده، بلد یا نشان و ۱۴۱، آن هم همان صبحی که راه میافتی. روزهای شلوغ، پلیس راهور جادهٔ چالوس و آزادراه تهران–شمال را با هم یکطرفه میکند و ساعت پایانش را از قبل اعلام نمیکند؛ چهارشنبه ۴ شهریور امسال از ساعت ۱۳ مسیر شمال به جنوب در هر دو بسته شد تا وقتی ترافیک روان شود.
ساعت بازدید را از صفحهٔ خود جاذبه بخوان یا زنگ بزن. ساعت خیلی از جاذبهها با نیمهٔ سال یا یک اطلاعیهٔ تازه عوض میشود، مثل همان باغ فین، و قیمت بلیت هم هر سال تازه تعیین میشود.
برای تعطیلی، time.ir یا تقویم مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران را باز کن، تاریخ سفرت را پیدا کن و روز هفتهای را که کنارش نوشته بخوان؛ تعطیل رسمی قرمز است. تعطیلی ناگهانی را اما هیچ تقویمی ندارد: یکشنبه ۱۲ مهر ادارات و بانکهای مرکز کرمان و ماهان و شهداد و چهار شهرستان دیگر بهخاطر گرد و خاک و آلودگی هوا تعطیل شدند و تهران باز بود. اگر مقصدت کویر است، شب قبل و صبح همان روز اطلاعیهٔ استانداری را ببین.
جاهای کمنام ضعیفترین نقطهٔ چتباتاند. پیش از اینکه روستایی را در برنامه بگذاری، ببین روی نقشهٔ بلد یا نشان هست و دنبال عکس و نظر تازه و تاریخدار مسافرها بگرد. اگر دستیار اقامتگاه روستایی را پیدا نکرد، شاید اسمش را نشناخته، نه اینکه آنجا جای خواب نباشد؛ با اسم نزدیکترین شهر دوباره بگرد.
سوالات متداول
اپهای خارجی مخصوص برنامهریزی سفر به کار سفر داخلی میآیند؟
در صفحههای رسمیشان ندیدم که بگویند کاربر ایرانی را پوشش میدهند یا اقامتگاه ایرانی در فهرستشان دارند. اگر بازشان میکنی، با همان دو سؤال ۳ آذر و آزادراه بسنجشان و جای خواب را از سایتی بگیر که اتاقهای ایران را واقعاً رزرو میکند.
هوش مصنوعی ایرانی برای برنامهریزی سفر هست؟
چند چتبات ایرانی و چند درگاه داخلی برای مدلهای خارجی هست، ولی شرایط و پایداریشان را نسنجیدهام و اسمی نمیبرم؛ همان دو سؤال را از آنها هم بپرس. دستیار بریم هم ایرانی است و کارش جای خواب سفر است: پیدا کردن و مقایسه و رزرو اقامتگاه.
زمان رانندگیای که هوش مصنوعی میگوید درست است؟
در بهترین حالت، زمانِ جادهٔ خلوت است. تهران تا رشت از راه قزوین حدود ۳۳۰ کیلومتر است و بیترافیک حدود چهار ساعت و ۲۰ دقیقه؛ با بچه توقفها را خودت اضافه کن و روز حرکت زمان واقعی را از بلد یا نشان بگیر.